تبليغاتX
کلاغ جارک



زمان می گذرد .

مدتی است انگشتانم سختی قلم را لمس نکرده بود .

گفتم دست به قلم شوم تا سوز دلم رابا ناله های سیاه نویس بر روی

کاغذ بیاورم بازهم همان دلتنگی همیشگی است . انگار وجودم درانبار

کهنه کلمات دل تنگی آرام و قرار بیشتری خواهد داشت .

هنوز سنگی برای شکستن بغضم پیدا نکرده ام .

+ نگارش  سه شنبه 1387/01/27تیک تاک 1:19 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



دل ديونه ي عاشق ديگه طاقتي نداره

نگو تا اخر قصه قسمت من انتظاره

بي تو و بدون يادت لحظه هام پر از سكوته

بيا بشكن اين سكوت و ببين عاشق روبروته

شب من سياه و سرد ستاره چشماتو وا كن

نزار از نفس بي افتم من و از غصه رها كن

دل ديوانه تنها مثل دنيا بي وفا نيست

هر جاي دنيا كه باشي دل من از تو جدا نيست

دل ديونه ي عاشق ديگه طاقتي نداره

نگو تا اخر قصه قسمت من انتظاره

 

+ نگارش  پنجشنبه 1387/01/15تیک تاک 5:29 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



دلم از این عناصر سست گرفت
+ نگارش  دوشنبه 1387/01/12تیک تاک 7:10 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



 « دلم گرفته خدایا بگو چه چاره کنم »

 

بازم دلم گرفته  ولی این بار خودم هم از دست خودم خسته شدم نمیدونم چرا ولی

 

امروز توی تاکسی نشسته بودم اشک امونم رو برید اصلا دست خودم نبود آقــــــای

 

راننده تعجب کرده بود شاید هم گمون کرد ..... 

 

هر چیزی که آدما رو می خندونه و شاد می کنه بدتر اشک من رو در میاره نمی دونم

 

نمی دونم واقعا نمی دونم

 

نمی دونم چرا  از این همه مطلب برای نوشتن انشای دلم ، دلتنگی امده سراغم 

 

         « همه ی حوض ها ماهی دارند ، حوض خانه ی ما ، مار ماهی »

 

                       یکی بگه چیکار کنم

                                  خواهش

+ نگارش  جمعه 1386/07/27تیک تاک 0:53 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



 

 

طوریم نیست خورد و خمیرم ، فقط همیــــن     

 

                                                          کم مانده است بی تو بمیرم ، فقط همین

 

از هرچه هست و نیست گذشتم ولی هنوز       

 

                                                           در مرز چشم های تو گیرم ، فقط همیــن

 

مــــرا ببخش کــه این همه حرف می زنــــم        

 

                                                            شاعــر شـدم که لال نمیرم ، فقط همین

 

 

 

+ نگارش  پنجشنبه 1386/07/26تیک تاک 6:57 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



 

چه چشم های قشنگی خـــــدا بخیر کنـد

 

                                                     چه آب و تاب و چه رنگی خـــــدا بخیر کنـد

 

غــــــرور قله نشین منــــــو صلابتــــ تـــــو

 

                                                     چه ماده ای و چه رنگی خــــــدا بخیر کنـد

 

دل منـــــو تو با هـــــمه آشتـــــی کردنـــد

 

                                                      چه شیشه ای و چه سنگی خدا بخیرکند

 

 

                        مهدی جهان طه

 

                                             اصفهان  

 

+ نگارش  پنجشنبه 1386/07/26تیک تاک 6:55 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



به نام خدا

 

همیشه گفتن اون دلتنگی خاص مخصوص روز جمعه است غروب جمعه

 

اما نمیدونم چرا ؟

 

یه مدتی هست که دلم بدجوری گرفته .

 

فکر میکنم بی هویت شدم .

 

دلیلش رو نمیدونم . خسته شدم از بس گریه کردم . خسته شدم از بس

 

سر در گمم.

 

دیگه دارم دیونه میشم .

 

همش حس میکنم توی یه منجلابی گیر کردم که هیچ راه فراری ندارم .

 

تا حالا شده یه عزیزی از دستتون دلخور باشه ، چی میشه ؟

 

چه حسی بهتون دست میده حالا اون حس رو صد برابر کنین ، ببینید چی

 

می شه نمی گم من خیلی خوبم نمیگم کسی از دستم دلخور نیست

 

نه ، ولی می دونم این دلتنگی از دلخور بودن کسی نیست .

 

یه چیزی فراتر از اینا انگاری هر روز روز جمعه است انگاری هر غروب غروب

 

جمعه است .انگاری همه ی دلتنگی های دنیا ، روی دل من بدبخت داره

 

سنگینی می کنه .

+ نگارش  سه شنبه 1386/07/17تیک تاک 0:5 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



                                   « بسم رب المهدی »

 

 

چه زود گذشت انگاری همین دور روز پیش بود که منتظر ماه مبارک بودیم .

 

بچه که بودم همیشه می پرسیدم کی ماه رمضان تموم میشه یا کی مدرسه 

 

تموم می شه  یا چیز های امثال اینها  بزرگتر ها هم همیشه میگفتن به یک

 

چشم به هم زدن تموم می شه اون روزا به عشق تموم شدنشون هر بار پلکهام

 

رو روی هم فشار می دادم  تاهر چه زودتر .... 

 

هی  ... هی  ....

 

حالا می فهمم منظورشون چی بوده  .

 

نه فقط ماه رمضان و شبهای قدر از همه ی ماه ها که حسابش رو بکنیم ، از ده ی

 

فاطمیه و رجب و شعبان و رمضان و محرم و صفر ... و در نهایت یک سال به ثانیه ای .

 

ولی چه خوبه که آخر بشینیم فکر کنیم ببینیم آیا درست و پاک از این ماه ها گذر

 

کردیم یا نه ... توشه ای برای خومون جمع کردیم یا نه ببینیم درموندیم از قافله جا

 

موندیم یا پا به پای قافله داریم حرکت می کنیم  .

 

چقدر بده امروز جا بمونیم که بخوایم روز بعد تلافی کنیم پس موقعیت خود فردا

 

چی می شه  چرا همیشه بگیم ( من خودم ) چرا همیشه باید بگم جاموندم .

 

چرا بگم ، ماه رجب میادجا می مونیم ماهرمضون تلافی می کینیم .این ماه هم تموم

 

تموم شد .عرفه ، محرم و صفر و و و .یک سال دیگه میگذره .امید وارم که درنمونیم 

 

همین چند روز باقی مونده رو دریابیم .

 

                                                     انشا ءالله       به امید خدا 

 

+ نگارش  جمعه 1386/07/13تیک تاک 6:0 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



                  « ولی الله اعظم »

 

« علی امام من است و منم غلام علی 

 

 

                هزار جان  گرامی  فدای  نام  علی »

+ نگارش  پنجشنبه 1386/07/12تیک تاک 1:42 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



 

                                        فزت ورب الکعبه

 

 

 

چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان        چو علی که میتواند که به سر برد وفا را

 

ازآنجاکه رب العامین خلقت عصمت و طهارت را برقامت قویم رسول الله وخاندان  پاکش

 

علیهم السلام راست گرداند و آن بزرگواران در مراحل زندگی خود هیچ گونه لغزشی را

 

مرتکب نشدند ، مابندگان را گریز و گزیری نماند جز آنکه بر سر فقر و افتخار رو به جانب

 

آنان کنیم و هر چه آموختنی است بیاموزیم شاید که در شاهراه هدایت قدمی چند فرا

 

بیش نهیم .البته چنین مقصودی حاصل نشود، جز آن که به متون اصیل و معتبر اسلام

 

مراجعع کنیم و شخصیت ممتاز و بی نظیر آن دود مان گرامی را در مقــام علم و عمــل

 

بشناسیم .

 


ادامه مطلب...
+ نگارش  سه شنبه 1386/07/10تیک تاک 6:11 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



 

 

به نام حقانیت مهدی

 

 

سلام خسته نباشین

 

نماز روزه هاتون قبول باشه انشاءالله

 

 

شهادت مولای متقیان حضرت علی بن ابی طالب  ویتیمی دل شکستگان

 

کوفـــــه تسلیت باد .

 

+ نگارش  سه شنبه 1386/07/10تیک تاک 6:6 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



محبوبم

 

دلم تنگ است برایت .

 

از کدام صیحه ی درون لب به سخن گشایم ، دلم تنگ تو است چونان که آتش  

 

برقلبم زده باشند .لحظات بی تو سخت است فراق وتنهایی دیگر مرحم دردهایم

 

نیست . مرحم تنهاییم تویی .

 

کاش مکث ثانیه ها نصیبم میشد .کاش میشد زمان را به عقب برگرداند .

 

کاش می شد لحظات از دست رفته را جبران کرد .

 

چقدر گذشت زمان سریع است .

 

تا به خود می آیی کاش ها را برای خودت زنده میکنی  اما فایده ای در بر نخواهد

 

نخواهد داشت . با تو کاش ها و اگر هایم ، شاید ها و باید هایم رنگ تازه

 

میگرفت .

 

دیگر اشک چشم هایم همدم تنهایی ام شده است . هق هق صدایم با

 

نگاه های نیمه شب در و دیوار عجین شده است .

 

محبوبم ، معبودم ، مهربانم تو را به هزاران هزار ستاره می سپارم تا شاید  

 

باری دیگر تو رابه شبهای تنهاییم هدایت کنند .

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

 

+ نگارش  یکشنبه 1386/07/01تیک تاک 4:14 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



آرام دلم سلام  

 

گفتم دست به قلم شوم تا به ناگفته های خودم رنگ گفته بپوشانم .

 

آرام دلم قرار از من برید است .

 

هوش و حواسم را به یغما بردی .

 

دلم را به تاراج زدی .

 

چوب حراج زدی به تار و پودم .

 

کاش دلم به صافی دل تو بود .

 

دلم گیر صاحب خانه است .

 

به کدام گوشه ی قلبم بنگرم که صدایت نکند .

 

به کدام خاطره اندیشه کنم که بوی تو را ندهد .

 

دلم تنگ تو است . چقدر سخت است برای تو ، بدون تو باشم  .

 

دیگر رشته ی تاب و توان از دستم رفت است .

 

دیگر همه چیز بوی گدایی میدهد .

 

 

 

+ نگارش  یکشنبه 1386/07/01تیک تاک 4:12 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



زبان شکایت ندارم  . زبان شکایت بی وجدان میخواهد .

 

دل من از تو صاف است اما چرا چنین شد، شاید تقدیر اینگونه رقم زد اکنون که

 

همه چیز تمام شده دیگر کتمان نمیکنم .

 

تو چرا مرا به حال خود واگذاشتی تا تصمیمی چونان بگیرم، ما که با هم غریبه

 

نبودیم .

 

از تقصیر دیگران گذر نمیکنم چونان که گفته باشند تو بازیچه ی دست من بودی از

 

سر عادت .

 

میخواستم سکوت کنم سکوتی بلند تر از همیشه سکوتی که فریادی بلند تر از

 

بلند در پشتش پنهان خواهد شد.

 

لحظه ای به خود اندیشیدم شاید به خود بیایم ، اما زبان سخن برایم دشوار است .

 

این بار هم مینویسم از همه چیز از هر چیزی که شاید ..... از دستی که از هم

 

دورمان کرد .

 

تو خودت بگو مگر میشود بدونه علاقه ی قلبی با زیر پا گذاشتن سرنوشت کسه

 

دیگری را بازیچه قرار داد.

 

گمان که آن گونه باشد پس دلبستگی کجا رفته من که نمیتوانم چنین باشم .

 

من که با کسی مشکلی ندارم که از سر تلافی کسه دیگری را زیر سؤال برم .

 

سنگینی بار مقصر بودن را از روی دوشت برخواهم داشت .

 

مقصر اصلی من هستم که با خودم یک دل رفتار نکردم . دوستم میگفت : توبا

 

خودت درگیری، دیگران را با مسئله ی تو چه کار.

 

راست میگفت من با خودم درگیرم با گذشته با هر چیزی که شاید تو فکرش را کنی .

 

گفتم باشد با وجود تو گذشته ای را زیر پا میگذارم که شاید تمام هستیم بود .

 

گفتم با وجود تو گذشته ای را پس میزنم که آکنده از افکار پریشان دوران کودکیم

 

بود  .

 

گفتم با وجود تو به امید تو باشم.

 

گفتم با وجود تو در سطح تو باشم از همه چیز .

 

گفتم باتو برای تو باشم نشد .

 

گفتم با وجود تو همان قدر تو را بخواهم که تو مرا نشد .

 

خدا  به من گفت نه چرایی گفتم و بی آنکه تفکری داشته باشم همه را زیر سؤال

 

بردم .دوستی میگفت به این بیندیش که علاقه تان در حد هم نبوده حکمتش را پای

 

علاقتان بگذار .

 

گفت حکمتش را پای همه ی آن چیز هایی بگذار که میخواستی برای او شوی و

 

نشد .گفت پای آن بگذارکه شاید دست تقدیر شما هارا برای همدرنظرگرفته بود .

 

میگفت شما چرا با دست سرنوشت بازی میکنید ودر نهایت بگذارید گر قسمتی بود

 

دست تقدیر شما را از هم جدا یا به هم برساند .

 

همه ی این هارو نوشتم که بهت بگم آقا جون تو که مقصر نبودی . 

 

منم که باید از شروع زلیخانمیشدم

 

من نباید شروع میکردم . .

 

 

+ نگارش  یکشنبه 1386/07/01تیک تاک 4:10 قبل از ظهر  توسط جارک  | 



                            غزل خواجه

 

  به خودم سر زدم .... نبودم ..... حسود عشق آمد سراغم

 نبودم داشتم یک غزل می سرودم داشتم غربت سالها را از نگاه خودم

 می زدودم کاش می شد تو را بانگاهی از دل درد ها می ربودم عشق آمد

سراغم نبودی حلقه زد در نگاه کبودم عشق جاری شد از چشمهایم ریشه

آب خورد از وجودم شعر دردی که آبستن توست خون گرمی است در تار

 وپودم ماه ، شبها تورا زیر چشمی ... من حسودم حسودم حسودم

 

                           مرتضی پارسا

+ نگارش  پنجشنبه 1386/04/21تیک تاک 8:9 بعد از ظهر  توسط جارک  | 



«قیصرامین پور»

دیروزما زندگی را به بازی گرفتیم . امروزاو ما را!

فردا چه خواهد شد...؟!

 

درد حرف نیست درد نام دیگر من است من چگونه

 خویش تن را صدا کنم .

 

ودرآخر

 شیرینی زندگی حاصل اعتماد به کسانی ست که دوستشان داریم .

 

 

وسیع باش

و

تنها

سربه زیروسخت .

 

 

 

 

+ نگارش  چهارشنبه 1386/04/20تیک تاک 9:51 بعد از ظهر  توسط جارک  | 



 

 «امیلی دیکنسون»

 

هرگز نمیدانیم چه میزان توان اوج گرفتن داریم مادام که برنخواسته ایم وآنگاه اگر

درست باستیم می بینیم که قد مان به آسمان ها میرسد وقهرمانی که در

ذهنمان داریم موجودی معمولی است و ما هرگز حاضر

نشده ایم برای به اوج رسیدن خود را به

 زحمت بیندازیم .

+ نگارش  چهارشنبه 1386/04/20تیک تاک 9:50 بعد از ظهر  توسط جارک  | 



 «عالم روان شناس»

 

خدایا به من پذیرشی عطا کن که آن چرا که نمیتوانم تغییردهم بپذیرم وشجاعتی

 

عطا کن که آن چرا میتوانم تغییردهم و درایتی که تفاوت این دو را

 

تشخیص دهم .

 

+ نگارش  چهارشنبه 1386/04/20تیک تاک 9:50 بعد از ظهر  توسط جارک  | 



«دکترشریعتی»  

 

خدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری موقعیت هایی که

گذشت حسرت نخورم . خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز چگونه

مردن را خود خواهم آموخت .

 

خدایا به من توفیق تلاش در شکست صبر در نومیدی دین بی دنیا

عظمت بی نام و عشق بی هوس عطا کن.

 

نمی دانم بعد از مرگم چه خواهد شد و کوزه گر از خاک

اندامم چه خواهد ساخت .

+ نگارش  چهارشنبه 1386/04/20تیک تاک 9:33 بعد از ظهر  توسط جارک  | 



  

«اسارت وآزادی»

 

هیچکس دیگر نمی تواند بند اسارت از پایت بگسلد . تو خود صیاد خودی چگونه 

میتوانم آزادت کنم تو خود بند بگسل و رها شو.تو عاشقی

 برزنجیرهایت و آزادی از من می طلبی .

چه خواهش عبثی

تو خود عامل رنجها و بد بختی های خودی واز من آزادی می طلبی وتو همچنان

همان بذرها می افشانی به همان راه میروی.